مبارزۀ علمی برای جوانان،

در زنده کردن روح جستجو و کشف واقعیتهاست؛

و مبارزۀ عملی ایشان

در بهترین صحنه‌های جهاد و شهادت شکل گرفته است.

امام خمینی (ره)

دانشجوی گرامی

با سلام، لطفا به همۀ پرسشهای زیر پاسخ دهید:

بارم نمرات:

پرسش اول، ده نمره دارد (هر بخش از آن، 5/ 2 نمره).

پرسش دوم، چهار نمره دارد، بدین قرار: قسمت الف، 2 نمره، و سایر قسمتها، هر کدام، فقط نیم نمره.

1ـ              در بارۀ هر یک از تعابیر زیر، چنان توضیح دهید که معلوم شود معنای آن را فهمیده‌اید و جنس و فصل تعریف آنها را درست می‌دانید:

2ـ              متن زیر در بارۀ نماء مبیع فضولی است. پس خواندن آن، به پرسشهای مربوط پاسخ گویید.

ویرجع المشتری على البائع بالثمن إن کان باقیا، عالما کان أو جاهلا؛ لأنه ماله ولم یحصل منه ما یوجب نقله عن ملکه؛ فإنه إنما دفعه عوضا عن شئ لم یسلم له وإن تلف قیل ـ والقائل به الأکثر، بل ادعى علیه فی التذکرة الإجماع ـ لا رجوع به مع العلم بکونه غیر مالک ولا وکیل لأنه سلطه على إتلافه مع علمه بعدم استحقاقه له فیکون بمنزلة الإباحة. بل ظاهر کلامهم عدم الرجوع به مطلقا، لما ذکرناه من الوجه وهو مع بقاء العین فی غایة البعد ، ومع تلفه بعید مع توقع الإجازة .

2ـ الف) پس از پاکنویس کردن متن در برگۀ امتحانی، حرکات اعرابی را روی تمام آن ظاهر کنید (بیشتر از 3 غلط، نمره ندارد).

2ـ ب) با توجه به متن فوق، توضیح دهید چرا شهید اول معتقد است که «در بیع فضولی، مشتری حتی اگر عالم به اصل موضوع هم باشد، حق مطالبۀ ثمن از بایع را خواهد داشت»؟ آیا این حق مطالبۀ ثمن، همیشه برای مشتری هست، یا سخن شهید ثانی ناظر به شرایط خاصی است؟ آن شرایط خاص، کدام است؟ به عبارت بهتر، چه زمانی مشتری حق دارد ثمنی را که پرداخته است، از بایع فضولی مطالبه نماید؟

2ـ پ) بر پایۀ متن بالا، در بحث «تلف ثمن در مبیع فضولی»، میان فقیهان چه اختلاف نظرهایی وجود دارد؟

2ـ ت) تعبیر «مطلقا» (که زیر آن خط کشیده شده)، به چه معناست؟

2ـ ث) از دید شهید ثانی، چه چیز در صورت «توقع اجازه» بعید است؟ او چه دلایلی برای این دیدگاه خویش دارد؟ (توجه: دلایل وی در متن فوق نیامده است).

برای شما عزیز آرزوی باقی ماندن خاطره‌ای خوش از کلاس درس نیمسال طی شده، و به دست آوردن موفقیتهای هر چه بیشتر در زندگی دارم.

ارادتمند: دکتر فرهنگ مهروش